An interesting scientific research on Armstrong appeared in theJournal of Applied Physiology.
It was made by a researcher of the University of Texas, Austin, between 1992 and 1999 !! You can see the special physiologic capacities are given to an athlete as Armstrong, and how fewly he was affected by his recovery of cancer (many others have less luck).

Whole article: http://jap.physiology.org/cgi/content/full/98/6/2191




_______________


For those who understand Dutch, an article about it was in today's newspaper. Plzze continue discussion in English.


Lance Armstrong: het recept


Trainen loont, volgens onderzoekers die de wielrenner Lance Armstrong acht jaar lang volgden. Je kweekt er niet alleen spieren mee, je leert ze ook efficiënt te gebruiken.


EEN combinatie van hard trainen en een uitgekiend dieet. Dat is volgens Texaanse artsen het geheime recept waarmee een atleet haast twintig procent aan kracht kan winnen. Toch als hij Lance Armstrong heet.

De sportfysiologen testten de wielrenner acht jaar lang geregeld in hun lab. Hun studie ving aan in 1992, toen Armstrong pas profrenner was geworden (hij was toen 21), en liep af in 1999 toen hij op zijn 28ste net zijn eerste Tour had gewonnen (nadien zouden er nog vijf Tourzeges op rij volgen).

Volgens Edward Coyle van de universiteit van Texas nam de efficiëntie van Armstrongs spieren tijdens de studieperiode met acht procent toe. ,,Tel daarbij een afname in gewicht en vetgehalte van zeven procent in de aanloop naar elke Ronde, en je begrijpt waarom Armstrong de Tourmalet zoveel makkelijker oprijdt dan de collega's.'' Berekend per kilo lichaamsgewicht, steeg de kracht van de wielrenner over de studieperiode met 18 procent.

Tijdens het onderzoek viel bij Armstrong de diagnose van teelbalkanker, en moest hij het koersen tijdelijk laten om de tumor te laten weghalen en chemotherapie te ondergaan. Acht maanden na afloop van de behandeling testte Coyle Armstrong opnieuw, op dezelfde manier als hij al vier keer eerder had gedaan. De testuitslagen leerden dat de wielrenner geen nadelige gevolgen had overgehouden aan de operaties en chemotherapie. De terugval in z'n conditie was slechts die van een renner in een trainingsinterval (zoals de winterrust). Shocked

Coyle weet niet zeker welk fysiologisch mechanisme verantwoordelijk is voor de hoge efficiëntie van Armstrongs spieren. Misschien heeft de renner een snellere ATP-stofwisseling dan anderen, gokt hij. ATP, of adenosinetrifosfaat, is een molecuul dat fungeert als een 'accu' voor de spiercellen en dat snel door de cel reist om daar waar energie nodig is, opgeslagen energie vrij te maken. Of misschien heeft Armstrong door te trainen meer zogeheten type-1-spieren gekweekt, die van groot belang zijn voor de uithouding. Coyle schat dat Armstrong zijn percentage type-1-spieren door training kon ophogen van 60 naar 80 procent.

Dat Armstrong acht procent efficiëntere spieren heeft, wil volgens Coyle zeggen dat hij met hetzelfde hart en dezelfde longen acht procent méér kracht kan zetten dan andere renners, en terzelfder tijd toch minder hitte genereert. ,,Door training kunnen ook andere atleten hun efficiëntie verhogen, want efficiëntie is een kwestie van spieren. '' Volgens Coyle, die zijn studie deze week publiceerde in het Journal of Applied Physiology, lijdt het geen twijfel dat Armstrong begiftigd is met een bijzonder stel genen. ,,Maar daar heeft hij het maximum uit gehaald, door toewijding en keihard trainen.'' De studie leert dat trainen op lange termijn veel meer winst oplevert dan gedacht .

Eerder onderzoek had al uitgewezen dat renners efficiënter met hun energie omgaan en hun spieren minder belasten als ze met een kleinere versnelling trappen. Ook die aanpak zou een sleutel zijn van het succes van Lance Armstrong, die een hoger dan gemiddelde trapfrequentie heeft (in de acht jaar van het onderzoek steeg hij van 85 à 95 naar 105 tot 110 toeren per minuut). Wie 'klein' trapt, komt met dezelfde hoeveelheid energie verder, want er bestaat een omgekeerd evenredig verband tussen de trapfrequentie van een renner en de mate van uitputting van diens beenspieren. Maar de renner die zijn benen spaart, moet zoals Armstrong een ijzeren conditie hebben, anders raakt hij buiten adem en haalt hij de streep evenmin.


source: De Standaard, 17/06/2005, door Hilde Van Den Eynde

_________________

Is the above article available in english?

I'm be most interested to read it...

_________________
"Ride it like you've just stolen it!"

You can always try Babelfishing it

I'm sorry no... it is an article from the science supplement of a belgian newspaper and it resumes the results of the research I mentioned in a way most people can understand it!

I know the link I posted is really too scientific and academic to read; that's why I posted an article with the simplified version of the research results, but only in Dutch (thus at least a few people can see it). I think very soon some other english or american newspapers will talk about it.

_________________

check your PM tippster....

The article:
http://jap.physiology.org/cgi/content/f ... /2191#BIBL

_________________
"Ride it like you've just stolen it!"

Thanks for posting the article and links guys.

To train rewards, according to research workers who the cyclist Lance Armstrong followed for eight years. You not only grow muscles, you learn use them also efficiently. A combination of hard trains and a figured out diet. That is according to Texaanse doctors the secret recipe with which an athlete hurries himself twenty per cent to strength can win. Nevertheless if he Lance Armstrong are called. The sportfysiologen tested the cyclist for eight years regulated in their lab. Their study started in 1992, then Armstrong just profrenner had become (he was then 21), and expired in 1999, he on its 28ste first tour had has been then won exactly (afterwards still five Tourzeges would follow on file). According to Edward Coyle of the university of Texas the efficiency of Armstrongs muscles increased during the study period with eight per cent. , tel thereby a purchase in weight and vetgehalte of seven per cent in run-up to each round, and you understand why Armstrong oprijdt the Tourmalet so much more easily than the colleagues.' ' Calculated by kilo body weight, lane the strength of the cyclist over the study period with 18 per cent. During the research could at Armstrong the diagnosis of teelbalkanker, and had he it set course temporary to let the tumour be let take away and chemotherapy to undergo. Eight months after the treatment Coyle Armstrong again tested, in the same way if he already celebrates time rather had done. The test results learned that the cyclist had kept no disadvantageous impact to the operations and chemotherapy. The decline in his condition was only which of a renner in trainingsinterval (such as the winter rest). Shocked Coyle weet not certain which physiological mechanism is responsible for the high efficiency of Armstrongs muscles. Perhaps faster Atp-stofwisseling than others have the renner, he gambles. ATP, or adenosinetrifosfaat, are molecuul that act as a ' accumulator ' for the muscle warrants and that rapidly by cell travels there where energy has been stored necessary, energy free make. Or perhaps Armstrong have grown to train more type-1-spieren, which are very important for the endurance. Coyle value that Armstrong could raise its percentage type-1-spieren by training of 60 to 80 per cent. That Armstrong eight per cent more efficient muscles have meansed, according to Coyle that he can more strength put with the same heart and the same lungs eight per cent then other renners, and at the same time nevertheless less heat generates. , training can athletes also other their efficiency raise, because efficiency is a question of muscles. '' According to Coyle, which its study yielded published in the Journal or Applied Physiology, suffer it no doubt that Armstrong are these endowed with a particular couple genen. , but as a result, he has maximum obtained from, and rockly-hard train devotion.' ' The study learns that to train produces in the long term much more profit than thought. More rather research had already shown that renners handle more efficiently their energy and their muscles charge less if they kick with a smaller acceleration. Treatment also that a key would be of the success of Lance Armstrong, which has than average a staircase frequency higher (in the eight years of the study lane he of 85 à 95 into 105 up to 110 go for a ride per minute). He who ' small ' kicks, comes with the same quantity energy further, because there an opposite proportional link between the staircase frequency of a renner and the degree of exhaustion of his leg worms exists. But the renner who is legs saves, must such as Armstrong iron a condition have, differently he touches outside breath and does not obtain he the line.

_________________
italian bikes rules!

dude the link to the actual article is there...you can read it in real time, actual english and not the translated gibberish